Er is een fout opgetreden, probeer het later opnieuw.

Op de hoogte blijven via onze nieuwsbrief?

Radioactieve straling in de ruimtevaart
Radioactieve straling in de ruimtevaart

Radioactieve straling in de ruimtevaart

Astronauten worden blootgesteld aan radioactieve straling tijdens hun missies. De straling is niet afkomstig van de radioactieve materialen aan boord, want die zijn verpakt in lekdichte capsules. Ze wordt uitgezonden door de zon, waar op grote schaal kernfusies plaatsvinden. Bij kernfusie smelten lichte kernen zoals waterstof samen tot zwaardere kernen. Hierbij komt veel energie vrij, maar ook radioactieve straling.

Weetje
De biologische effecten van straling op een organisme worden in sievert gemeten. De meest courante eenheden zijn de millisievert (mSv = één duizendste van een sievert) en de microsievert (µSv = één miljoenste van een sievert).

De jaarlijkse stralingsdosis in een week tijd ...

De jaarlijkse stralingsdosis in een week tijd ...

Een astronaut in het ISS (International Space Station) loopt gemiddeld een stralingsdosis van 5 mSv per week op, evenveel als wij op aarde in een heel jaar ontvangen. Een andere vergelijking: na 4 weken heeft een astronaut in het ISS de jaarlijkse toegestane limiet van 20 mSv voor werknemers in de nucleaire sector opgelopen.

De stralingsdosis die een astronaut te verwerken krijgt, moet dan ook uiterst nauwkeurig worden gemeten. In België is het Studiecentrum voor Kernenergie (SCK•CEN) internationaal erkend voor zijn dosimetrisch onderzoek.

Het SCK•CEN werkt al jaren samen met het European Space Agency (ESA) om een gestandaardiseerde methode te ontwikkelen voor dosimetrie in de ruimtevaart via het DOBIES-project (DOsimetry for BIological Experiments in Space). In 2009 nog plaatste de Belgische astronaut Frank De Winne dosimeters van het SCK•CEN in het International Space Station (ISS). Hij verbleef er toen 6 maanden.

En op aarde?

Is er op aarde radioactieve straling afkomstig van de kernfusies op de zon? Een klein beetje maar. Gelukkig schermt het magnetische veld van de aarde ons van het grootste deel van deze straling af.

Er is wel andere natuurlijke radioactiviteit op aarde: in het water, de lucht, de bodem en in levende wezens. De mens zelf is trouwens ook radioactief.

Artificiële radioactiviteit komt grotendeels voort uit medische toepassingen en in mindere mate uit industriële activiteiten. De productie van kernenergie vertegenwoordigt slechts een zeer klein gedeelte van de artificiële radioactiviteit.

De doorsnee Belg loopt zo'n 5 mSv per jaar op. De helft van die dosis is natuurlijke straling.

Enkele cijfers ter vergelijking ...

  • De limiet voor mensen die beroepshalve in contact komen met straling: 20 mSv per jaar
  • Medische onderzoeken 
    • mammografie: 0,4 mSv
    • CT-scan (Computed Tomography) van het hoofd: 2 mSv
    • Full-body CT-scan: 10-20 mSv
  • Gemiddelde voor een piloot voor trans-Atlantische vluchten: 2,2 mSv per jaar
  • Een astronaut (ISS): 5 mSv per week

Dit kan u ook interesseren…

Nucleair Forum: wie zijn wij?

Het Nucleair Forum verenigt het merendeel van de ondernemingen en instellingen die actief zijn in de toepassingen van kerntechnologie. Het Nucleair Forum wil de referentie bij uitstek zijn over kerntechnologie, zowel voor de pers, voor de beleidsverantwoordelijken als voor het grote publiek. Ontdek meer